donderdag 10 februari 2011

Mubarak wilde niet buigen voor het volk, maar lijkt nu bijna geknakt! Egypte is verlost van Mubarak. Wat is er de afgelopen 5 weken gebeurt?


Mubarak wilde wekenlang niet buigen voor het volk, maar hij lijkt nu bijna geknakt! De bejaarde ex-dictator ligt in coma (in de Croma zoals Bob de Rooy dat ooit zei!)
De toestand van de vrijdag afgetreden president van Egypte, Hosni Mubarak (82), gaat hard achteruit. Mubarak werd zaterdagavond ziek en zou buiten bewustzijn zijn geraakt.

Een veiligheidsofficier van de president laat dinsdagochtend aan de Arabische krant a-Sharq al-Awsat weten dat zijn gezondheid 'dramatisch verslechtert'. De voormalige president is momenteel onder behandeling in zijn woning in Sharm al-Sheikh.
Er zouden plannen zijn om Mubarak door artsen in Duitsland te laten behandelen. De farao, die dertig jaar lang over Egypte heerste, weigert echter medische zorg in het buitenland. Intimi zouden de wens al hebben uitgesproken om hem in zijn eigen land te laten sterven. Dat dat gebeurt is volgens de officier 'nog slechts een kwestie van tijd.'

Wat is er de afgelopen vier weken gebeurt? 
Hieronder een overzicht:

17 januari 2011: Een 50-jarige man zet zichzelf in brand voor het parlement. Het is de eerste van vijf van zulke acties, in navolging van de zelfverbranding half december die leidde tot de val van de president van Tunesië.

25 januari 2011: Betogingen tegen de regering brengen enkele duizenden mensen op straat. Contact veelal via Facebook.

26 januari 2011: Duizenden demonstreren in Egyptische steden, ondanks een verbod. De oproerpolitie schiet met traangas.

27 januari 2011: Veiligheidsdiensten overspoelen het centrum van Caïro. Honderden raken slaags met de politie in Suez en Ismailiya. Een jongeman wordt doodgeschoten in een stad in de Sinaï.

28 januari 2011: Egypte legt internet en sms-diensten plat. Na het vrijdaggebed volgen massale betogingen: 62 mensen komen om bij de gevechten met de politie. Nobelprijswinnaar Mohammed ElBaradei voegt zich bij de betogers in Caïro. Hij zegt klaar te zijn om een overgangsregering te leiden. President Mubarak stelt de avondklok in en stuurt het leger de straat op. Het hoofdkwartier van Mubaraks partij gaat in vlammen op.

29 januari 2011: Tienduizenden negeren de avondklok, die nu al om vier uur 's middags ingaat. Bij gevechten met de oproerpolitie komen minstens 33 mensen om. Winkels in Caïro worden geplunderd. Mubarak kondigt het ontslag van de regering aan en benoemt Omar Suleiman als zijn eerste vicepresident.

30 januari 2011: Duizenden gevangenen ontsnappen uit de cellen. Egypte verbiedt de pan-Arabische nieuwszender Al-Jazeera. De politie verschijnt weer op straat, terwijl de avondklok al vanaf drie uur 's middags ingaat. De parlementsvoorzitter zegt de uitslag van de parlementsverkiezingen van 2010 te herzien. De VS en enkele andere landen bereiden evacuaties voor van hun landgenoten.

31 januari 2011: Mubarak onthult zijn nieuwe regering, waarbij feitelijk alleen de gehate minister van Binnenlandse Zaken is vervangen. Betogers kondigen een staking voor onbepaalde tijd aan.

1 februari 2011: Minstens een miljoen mensen doen mee met een mars door Caïro. Ook zijn er marsen in Alexandrië en andere steden. President Hosni Mubarak kondigt aan dat hij zich niet herkiesbaar stelt bij de presidentsverkiezingen in september. Veel demonstanten vinden dit een grap!

2 februari 2011: Mubarak heeft ook voorstanders. Die gaan vandaag ook de straat op.

3 februari 2011: Rellen door voorstanders Mubarak worden erger. Journalisten in de problemen.

8 februari 2011: Vandaag is bekend gemaakt dat er al 300 doden zijn gevallen in de afgelopen weken van rellen.

10 februari 2011: Vandaag lijkt de laatste regeringsdag van Mubarak te zijn. Maar al zijn tegenstanders werden teleurgesteld.

11 februari 2011: Deze dag gaat de geschiedenisboeken in als het einde van de jarenlange dictatuur van Mubarak. Hij is afgetreden.

4 opmerkingen:

Rose zei

80.000.000 inwoonders, 1.000.000 betuigers dat is minder dan 1%. In een verkiesing hebben alle mensen een stem.

Rose zei

80,000,000 inhabitants, 1,000,000 activists. In an election (at lower costs) all people have a voice. Long live the democratic way of the western world.

John zei

Hoewel er in de niet-islamitische wereld verschillende – en vaak tegenstrijdige – opvattingen zijn over de betekenis van “democratie,” wil het politiek correcte, linkse Westen haar opvattingen erover opdringen aan islamitische landen die er geen enkel benul van hebben. Vergeleken met andere machthebbers in het Midden Oosten is Hosni Mubarak een gematigde die al jaren lang met veel kunst en vliegwerk de vrede heeft weten te behouden. Ook is hij pro-westers en tegen het terrorisme van de islamofascisten. De Mubarak aanhangers weten verdomd goed wie er aan de macht zullen komen als de zogenaamde revolutionairen hun zin krijgen. Het zal een ramp worden voor niet alleen Egypte, maar voor het hele Midden Oosten en de wereld. Echter, in de ogen van de westerse linkse papagaaien die over alles hun voorgekauwde mening uitkraaien maar nergens verstand van hebben, en zeker niet van landen als Egypte, moet Mubarak opstappen. Van de eigenwijze dilettanten van de EU was dit uiteraard te verwachten, maar van een Amerikaanse president met zijn bekwame adviseurs zou men een meer verstandig beleid hebben kunnen verwachten? Obama was toch immers de gedoodverfde Messias die grootse veranderingen in de wereld te weeg zou brengen, niet waar? Have I got news for you, sukkels. Net zoals hij inmiddels de VS nagenoeg in de vernieling heeft geholpen, zo is deze radicale marxist willens en wetens al voor zijn verkiezing tot president bezig geweest deze ramp voor te bereiden. De politiek correcte Europese media zwijgen hierover als het graf.

Peter Kok zei

Beste John,

Iemand die zijn eigen bevolking in elkaar laat slaan, het toelaat en er aan mee werkt dat Israël de Palestijnen uithongert, er bijna in slaagt om zijn aanhangers een wereldberoemd museum met 120.000 unieke artefacten uit de Egyptische oudheid (waaronder de beroemdste mummie ter wereld) in brand te laten steken en dieren inzet bij ernstige rellen (met het risico dat ze gewond raken of doodgaan) moet weg. Mubarak is in die dertig jaar tijd veranderd in een dictator. Hij wilde zelfs zijn eigen zoon naar voren schuiven als zijn opvolger. Dan verandert Egypte in een soort van Noord-Korea, een 'erfdictatorschap'. Mubarak is te lang door de rechtse Amerikaanse presidenten Reagan en vader en zoon Bush de had boven het hoofd gehouden. Pappen en nathouden noemen ze dat. Alsgevolg van een zelfde taktiek tegenover de sjah van Perzië kon het gebeuren dat eind jaren zeventig een totaal radeloze bevolking achter de eerste beste volksmenner aan ging lopen (Khomeiny dus) en er juist een islamofascistische dictatuur kon ontstaan. Mubarak heeft in die dertig jaar van zijn regiem bijna niets gedaan of kunnen doen aan de grote armoede waarin een groot deel van de Egyptische bevolking leeft. Als dit nog veel langer krijgt het islamo-fascisme in Egypte een veel grotere kans en loop je de kans dat ook daar net zo'n conservatief ayatollah-regiem als in Iran aan de macht komt. Have I got news for you, kijk maar naar de geschiedenis van Nazi-Duitsl;and. De wereld had nooit kunnen voorzien dat het volk van Schopenhauer, Nietsche en Goethe Europa en zich zelf op de rand van de afgrond zou brengen. Als het Egyptische leger nu ingrijpt, Mubarak afzet en er een ordentelijke overgangsregering komt (het liefst onder leiding van El Baradei) is de zaak nog onder controle te houden.
Tot slot nog even iets over Obama. Deze man is twee geleden aan een titanenklus begonnen door de rotzooi die zijn uiterst zwakke voorganger Bush achtergelaten had op te gaan ruimen. Ik wil je er nog even aan herinneren dat Bush destijds in Amerika iedereen gestimuleerd heeft om maar raak te lenen, daardoor mede verantwoordelijk was voor de huidige economische wereldcrisis en tevens, op vage gronden zomaar Irak binnen gevallen is (de massavernietigingswapens van Saddam Hussein waren na de eerste Golfoorlog al vernietigd). En wat nou democratie? Bush jr. heeft toen alleen maar naar zijn medestander Toni Blair geluisterd en niet naar andere collega-wereldleiders die de inval afkeurden en niet naar El Baradei en zijn Internationale Atoom Agentschap die, bij herhaaldelijke controles in Irak niets van massa-vernietigingswapens, gevonden hadden., Bush jr. was een grote ramp voor Amerika en de wereld en je kunt niet verwachten dat zijn opvolger de rommel die hij achtergelaten heeft binnen een termijn van vier jaar op kan ruimen.